Aile Yanında Üniversite Okunmaz

Tercih döneminde kendi isteğimle sadece Ankara yazdım, ailemle yaşıyorum ve aile yanında üniversite okunmaz diyorum ben de :) Bi de bunu söyleyince "eğitim şart" diyen, ama aldığı eğitimle düşüncelerinde ezber ötesine geçemeyenler için ya ailenden nefret ediyosundur, ya da ailen çok cahildir ki bu fikirdesindir. Ben bizimkilerden genel olarak memnunum (*), ama ailenin, adı üstünde "aile" olmasından kaynaklanan korumacı yönü yüzünden yalnızca onlardan uzaktayken öğrenebileceğimiz şeyler var diye düşünüyorum. 

Ayrıca eğitim hayatına da şu sebeplerden engel olabiliyorlar bazen;

1. Sürekli aile yanında kalınca büyüdüğünü kabullenmeleri çok zor oluyo.
2. Bize çok misafir geliyo mesela, sınav haftalarında gelmeleri de cabası. Evde bi hengame varken odaya kapanmak da olmuyo.
3. Kız olduğum için öyle gecelere kadar arkadaşlarımla kütüphanede kalıp ders de çalışamıyorum, izin vermezler. (Her aile kendi kuşuna güvenir ama başka kuşlara güvenmez :))
4. Annemin ev işlerine yardım beklentisi var. Ona mı yapıyorum, kendime yapıyorum ne yapıyosam, yarın bigün evlenmicem mi ben? :D
5. Bölüm zor, sürekli bilgisayar başında olmam gereken zamanlar oluyo, "hiç yüzünü göremiyoruz", "bizle hiç oturmuyosun" diye sık sık yakınıyolar ve acıyan bakışlar altında onları mı rahatlatsam dersime mi baksam ikileminde kalıyorum.
6. Evimiz okula çok uzak. Aynı şehirde olduğumuz için okula yakın bi evde kalmam yine genel aile yapısına ters :) Benim dışımda herkes de halinden memnun, e okul da sonsuza dek sürmeyecek ya taşınmak hayal.
7. Bunları söyleyince de nankör evlat muamelesi görüyorum :D

* Annem babam olur da burayı okursa diye yanlış anlaşılmamak adına not: sizi gerçekten çok seviyorum :)